Ουχ ηττον δε των προειρημενων παρωξυνθην επιστησαι τουτω τω πολεμω και οια το τους εμπειροτατα δοκουντας γραφειν υπερ αυτου, Φιλιον και Φαβιον, μη δεοντως ημιν απηγγελκεναι την αληθειαν. Εκοντας μεν ουν εψευσθαι τους ανδρας ουχ υπολαμβανω, στοχαζομενος εκ του βιου και της αιρεσεως αυτων: δοκουσι δε μοι πεπονθεναι τι παραπλησιον τοις ερωσι. Δια γαρ την αιρεσιν και την ολην ευνοιαν Φιλινω μεν παντα δοκουσιν οι Καρχηδονιοι πεπραχθαι φρονιμως, καλως, ανδρωδως, οι δε Ρωμαιοι ταναντια, Φαβιω δε τουμπαλιν τουτων. Εν μεν ουν τω λοιπω βιω την τοιαυτην επιεικειαν ισως ουκ αν τις εκβαλλοι: και γαρ φιλοφιλον ειναι δει τον αγαθον ανδρα και φιλοπατριν και συμμισειν τοις φιλοις τους εχθρους και συναγαπαν τους φιλους: οταν δε το της ιστοριας ηθος αναλαμβανη τις, επιλαθεσθαι χρη παντων των τοιουτων και πολλακις μεν ευλογειν και κοσμειν τοις μεγιστοις επαινοις τους εχθρους, οταν αι πραξεις απαιτωσι τουτο, πολλακις δ' ελεγχειν και ψεγειν επονειδιστως τους αναγκαιοτατους, οταν αι των επιτηδευματων αμαρτιαι τουθ' υποδεικνυωσιν. Ωσπερ γαρ ζωου των οψεων αφαιρεθεισων αχρειουται το ολον, ουτως εξ ιστοριας αναιρεθεισης της αληθειας το καταλειπομενον αυτης ανωφελες γινεται διηγημα. Διοπερ ουτε των φιλων κατηγορειν ουτε τους εχθρους επαινειν οκνητεον, ουτε δε τους αυτους ψεγειν, ποτε δε εγχωμιαζειν ευλαβητεον, επειδη τους εν πραγμασιν αναστρεφομενους ουτ' ευστοχειν αιει δυνατον ουθ' αμαρτανειν συνεχως εικος. Αποσταντας ουν των πραττοντων αυτοις τοις πραττομενοις εφαρμοστεον τας πρεπουσας αποφασεις και διαληψεις εν τοις υπομνημασιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati