Και τουτο το μερος ουχ ηκιστα με παρωρμησεν ποιησασθαι μνημην επι πλειον του προειρημενου πολεμου χαριν του μηδε ταυτην αγνοεισθαι την αρχην, πως και ποτε και δι ας αιτιας πρωτον ενεβησαν εις θαλατταν Ρωμαιοι. Θεωρουντες δε τον πολεμον αυτοις τριβην λαμβανοντα, τοτε πρωτον επεβαλοντο ναυπηγεισθαι σκαφη, πεντηρικα μεν εκατον, εικοσι δε τριηρεις. Των δε ναυπηγων εις τελος απειρων οντων της περι τας πεντηρεις ναυπηγιας δια το μηδενα τοτε των κατα την Ιταλιαν κεχρησθαι τοιουτοις σκαφεσιν, πολλην αυτοις παρειχεν τουτο το μερος δυσχερειαν. Εξ ων και μαλιστα συνιδοι τις αν το μεγαλοψυχον και παραβολον της Ρωμαιων αιρεσεως. Ου γαρ οιον ευλογους αφορμας εχοντες, αλλ' ουδ' αφορμας καθαπαξ ουδ' επινοιαν ουδεποτε ποιησαμενοι της θαλαττης, τοτε δη πρωτον εν νω λαμβανοντες ουτως τολμηρως ενεχειρησαν ωστε πριν η πειραθηναι του πραγματος, ευθυς επιβαλεσθαι Καρχηδονιοις ναυμαχειν τοις εκ προγονων εχουσι την κατα θαλατταν ηγεμονιαν αδηριτον.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati