Εσται δε παντως αρκουντα ταυτα προς το και την ολην αυτου προαιρεσιν και δυναμιν εν τη πραγματεια καταμαθειν. Βουλομενος δη διασαφειν την ωμοτητα την Αντιγονου και Μακεδονων, αμα δε τουτοις την Αρατου και των Αχαιων, φησι τους Μαντινεας γενομενους υποχειριους μεγαλοις περιπεσειν ατυχημασι, και την αρχαιοτατην και μεγιστην πολιν των κατα την Αρκαδιαν τηλικαυταις παλαισαι συμφοραις ωστε παντας εις επιστασιν και δακρυα τους Ελληνας αγαγειν. Σπουδαζων δ' εις ελεον εκκαλεισθαι τους αναγινωσκοντας και συμπαθεις ποιειν τοις λεγομενοις, εισαγει περιπλοκας γυναικων και κομας διερριμμενας και μαστων εκβολας, προς δε τουτοις δακρυα και θρηνους ανδρων και γυναικων αναμιξ τεκνοις και γονευσι γηραιοις απαγομενων. Ποιει δε τουτο παρ' ολην την ιστοριαν, πειρωμενος εν εκαστοις αει προ οφθαλμων τιθεναι τα δεινα.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati