Αννιβας δε παντα προνοηθεις περι της ασφαλειας των τε κατα Λιβυην πραγματων και των εν Ιβηρια λοιπον εκαραδοκει και προσεδεχετο τους παρα των Κελτων προς αυτον αποστελλομενους: σαφως γαρ εξητακει και την αρετην της υπο τας Αλπεις και περι τον Παδον ποταμον χωρας και το πληθος των κατοικουντων αυτην, ετι δε την προς τους πολεμους των ανδρων τολμαν, και το μεγιστον, την υπαρχουσαν δυσμενειαν αυτοις εκ του προγεγονοτος πολεμου προς Ρωμαιους, υπερ ου διηλθομεν ημεις εν τη προ ταυτης βυβλω χαριν του συμπεριφερεσθαι τους εντυγχανοντας τοις νυν μελλουσι λεγεσθαι. Διοπερ ειχετο ταυτης της ελπιδος και παν υπισχνειτο, διαπεμπομενος επιμελως προς τους δυναστας των Κελτων και τους επι ταδε και τους εν αυταις ταις Αλπεσιν ενοικουντας, μονως αν υπολαμβανων εν Ιταλια συστησασθαι τον προς Ρωμαιους πολεμον, ει δυνηθειη διαπερασας τας προ του δυσχωριας εις τους προειρημενους αφικεσθαι τοπους και συνεργοις και συμμαχοις χρησασθαι Κελτοις εις την προκειμενην επιβολην.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati