Οτι μεν ουν πασι τοις ουσιν υποκειται φθορα και μεταβολη σχεδον ου προσδει λογων: ικανη γαρ η της φυσεως αναγκη παραστησαι την τοιαυτην πιστιν. Δυειν δε τροπων οντων, καθ' ους φθειρεσθαι πεφυκε παν γενος πολιτειας, του μεν εξωθεν, του δ' εν αυτοις φυομενου, τον μεν εκτος αστατον εχειν συμβαινει την θεωριαν, τον δ' εξ αυτων τεταγμενην. Τι μεν δη πρωτον φυεται γενος πολιτειας και τι δευτερον, και πως εις αλληλα μεταπιπτουσιν, ειρηται προσθεν ημιν, ωστε τους δυναμενους τας αρχας τω τελει συναπτειν της ενεστωσης υποθεσεως καν αυτους ηδη προειπειν υπερ του μελλοντος. Εστι δ', ως εγωμαι, δηλον. Οταν γαρ πολλους και μεγαλους κινδυνους διωσαμενη πολιτεια μετα ταυτα εις υπεροχην και δυναστειαν αδηριτον αφικηται, φανερον ως εισοικιζομενης εις αυτην επι πολυ της ευδαιμονιας συμβαινει τους μεν βιους γινεσθαι πολυτελεστερους, τους δ' ανδρας φιλονεικοτερους τους δεοντος περι τε τας αρχας και τας επιβολας. Ων προβαινοντων επι πλεον αρξει μεν της επι το χειρον μεταβολης η φιλαρχια και το της αδοξιας ονειδος, προς δε τουτοις η περι τους βιους αλαζονεια και πολυτελεια, ληψεται δε την επιγραφην της μεταβολης ο δημος, οταν υφ' ων μεν αδικεισθαι δοξη δια την πλεονεξιαν, υφ' ων δε χαυνωθη κολακευομενος δια την φιλαρχιαν. Τοτε γαρ εξοργισθεις και θυμω παντα βουλευομενος ουκετι θελησει πειθαρχειν ουδ' ισον εχειν τοις προεστωσιν, αλλα παν και το πλειστον αυτος. Ου γενομενου των μεν ονοματων το καλλιστον η πολιτεια μεταληψεται, την ελευθεριαν και δημοκρατιαν, των δε πραγματων το χειριστον, την οχλοκρατιαν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati