Αλεξανδρος ο βασιλευς ωρα θερους ηγε τον στρατον παρα ποταμον, προσκειμενων πολεμιων. Ορων δε τους στρατιωτας διφωντας και αφορωντας εις το ρευμα του ποταμου, ινα μη πινοντες διαλυσειαν τας ταξεις μηδε το της οδοιποριας ταχος διακοφειαν, τον κηρυκα εκελευσεν ειπειν «Απεχωμεθα του ποταμου· θανασιμον εχει το υδωρ». Οι μεν ουν φοβηθεντες απειχοντο και την οδον εταχυνον, Αλεξανδρος δε πολλην οδον διανυσας και απο των πολεμιων ελευθερωσαμενος, αυτος μετα των ηγεμονων απο του ποταμου φανερως επιεν. Γελασαντες ουν οι στρατιωται και την αιτιαν της απατης κατανρησαντες, αδεως υδρευσαντο εκ του ποταμου παντες.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati