Εκ δε τουτου ξυνελθοντες εβουλευοντο περι της λοιπης πορειας· ανεστη δε πρωτος Λεων θουριος και ελεξεν ωδε· «Εγω μεν τοινυν, ω ανδρες, απειρηκα ηδη ξυσκευαζομενος και βαδιζων και τρεχων και τα οπλα φερων και εν ταξει ων και φυλακας φυλαττων και μαχομενος, επιθυμω δε ηδη παυσαμενος τουτων των πονων, επει θαλατταν εχομεν, πλειν το λοιπον και εκταθεις ωσπερ Οδυσσευς αφικεσθαι εις την Ελλαδα». Ταυτα ακουσαντες, οι στρατιωται ανεθορυβησαν ως ευ λεγει. Επειτα δε Χειρισοφος ανεστη και ειπεν ωδε· «Φιλος μοι εστιν, ω ανδρες, Αναξιβιος, ναυαρχων δε και τυγχανει. Ην ουν πεμψητε με, ελευσεται και τριηρεις εχων και πλοια τα ημας αξοντα· υμεις δε ειπερ πλειν βουλεσθε, περιμενετε εστ' αν εγω ελθω». Ακουσαντες ταυτα, οι στρατιωται ησθησαν τε και εψηφισαντο πλειν αυτον ως ταχιστα. Μετα τουτον Ξενοφων ανεστη και ελεξεν ωδε· «Χειρισοφος μεν δη επι πλοια στελλεται, ημεις δε αναμενουμεν. Οσα μοι ουν δοκει καιρος ειναι ποιειν εν τη μονη, ταυτα ερω. Πρωτον μεν τα επιτηδεια δει ποριζεσθαι εκ της πολεμιας γης· ουτε γαρ αγορα εστιν Ικανη· η δε χωρα πολεμια· κινδυνος ουν πολλους αποθνησκειν, ει αμελως τε και αφυλακτως πορευεσθε επι τα επιτηδεια. Αλλα μοι δοκει συν προνομαις λαμβανειν τα επιτηδεια, αλλως δε μη πλανασθαι, ως σωζησθε».


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati