Οταν γε μην εκ παιδων εις το μειρακιουσθαι εκβαινωσι, τηνικαυτα οι μεν αλλοι παυουσι μεν απο παιδαγωγων, παυουσι δε απο διδασκαλων, αρχουσι δε ουδενες ετι αυτων, αλλ' αυτονομους αφιασιν ο δε Λυκουργος και τουτων ταναντια εγνω. Καταμαθων γαρ τοις τηλικουτοις μεγιστον μεν φρονημα εμφυομενον, μαλιστα δε υβριν επιπολαζουσαν, ισχυροτατος δε επιθυμιας των ηδονων παρισταμενος, τηνικαυτα πλειστους μεν πονους αυτοις επεβαλε, πλειστην δε ασχολιαν εμηχανησατο. Επιθεις δε και ει τις ταυτα φυγοι, μηδενος ετι των καλων τυγχανειν, εποιησε παντας επιμελεισθαι, ως μη αποδειλιασαντες αδοκιμοι πανταπασιν εν τη πολει γενοιντο. Προς δε τουτοις το αιδεισθαι ισχυρως εμφυσιωσαι βουλομενος αυτοις και εν ταις οδοις επεταξεν εντος μεν του ιματιου τω χειρε εχειν, σιγη δε πορευεσθαι, περιβλεπειν δε μηδαμοι, αλλ' αυτα τα προ των ποδων οραν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati