Κατεμαθομεν Κυρου και αλλο μηχανημα προς το μεγεθος της αρχης, εξ ου ταχεως ησθανετο και τα παμπολυ απεχοντα οπως εχοι. Σκεψαμενος γαρ ποσην αν οδον ιππος κατανυτοι της ημερας ελαυνομενος ωστε διαρκειν, εποιησατο ιππωνας τοσουτον διαλειποντας και ιππους εν αυτοις κατεστησε και τους επιμελομενους τουτων, και ανδρα εφ' εκαστω των τοπων εταξε τον επιτηδειον παραδεχεσθαι τα φερομενα γραμματα και παραδιδοναι και παραλαμβανειν τους απειρηκοτας ιππους και ανθρωπους και αλλους πεμπειν νεαλεις· εστι δ' οτε ουδε τας νυκτας φασιν ιστασθαι ταυτην την πορειαν, αλλα τω ημερινω αγγελω τον νυκτερινον διαδεχεσθαι. Τουτων δε ουτω γιγνομενων, φασι τινες θαττον των γερανων την πορειαν ταυτην ανυτειν ει δε τουτο ψευδονται, αλλ' οτι γε των ανθρωπινων πεζη πορειων αυτη ταχιστη, τουτο ευδηλον. Αγαθον δε ως ταχιστα εκαστον αισθανομενον ως ταχιστα επιμελεισθαι.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati