Κυρος δ' ορων τους Ελληνας νικωντας το καθ' αυτους και διωκοντας, ηδομενος και προσκυνουμενος ηδη ως βασιλευς υπο των αμφ' αυτον, ουδ' ως εξηχθη διωκειν, αλλα συνεσπειραμενην εχων την των συν εαυτω εξακοσιων ιππεων ταξιν, επεμελειτο ο τι ποιησει βασιλευς. Και γαρ ηδει αυτον οτι μεσον εχοι του Περσικου στρατευματος. Και παντες δ' οι των βαρβαρων αρχοντες μεσον εχοντες το αυτων ηγουνται, νομιζοντες ουτω και εν ασφαλεστατω ειναι, ην η η ισχυς αυτων εκατερωθεν, και ει τι παραγγειλαι χρηζοιεν, ημισει αν χρονω αισθανεσθαι το στρατευμα. Και βασιλευς δη τοτε μεσον εχων της αυτου στρατιας, ομως εξω εγενετο του Κυρου ευωνυμου κερατος. Επει δε ουδεις αυτω εμαχετο εκ του αντιου ουδε τοις αυτου τεταγμενοις εμπροσθεν, επεκαμπτεν ως εις κυκλωσιν. Ενθα δη Κυρος δεισας μη οπισθεν γενομενος κατακοψη το Ελληνικον ελαυνει αντιος· και εμβαλων συν τοις εξακοσιοις νικα τους προ βασιλεως τεταγμενους και εις φυγην ετρεψε τους εξακισχιλιους, και αποκτειναι λεγεται αυτος τη εαυτου χειρι Αρταγερσην τον αρχοντα αυτων.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati