Καταπλεοντος δ' αυτου ο τε εκ του Πειραιως και ο εκ του αστεως οχλος ηθροισθη προς τας ναυς, θαυμαζοντες και ιδειν βουλομενοι τον Αλκιβιαδην, λεγοντες οτι οι μεν ως κρατιστος ειη των πολιτων και μονος απελογηθη ως ου δικαιως φυγοι, επιβουλευθεις δε υπο των ελαττον εκεινου δυναμενων μοχθηροτερα τε λεγοντων και προς το αυτων ιδιον κερδος πολιτευοντων, εκεινου αει το κοινον αυξοντος και απο των αυτου και απο του της πολεως δυνατου· εθελοντος δε τοτε κρινεσθαι παραχρημα της αιτιας αρτι γεγενημενης ως ησεβηκοτος εις τα μυστηρια, υπερβαλλομενοι οι εχθροι τα δοκουντα δικαια ειναι αποντα αυτον εστερησαν της πατριδος· εν ω χρονω υπο αμηχανιας δουλευων ηναγκασθη μεν θεραπευειν τους εχθιστους, κινδυνευων αει παρ' εκαστην ημεραν απολεσθαι· τους δε οικειοτατους πολιτας τε και συγγενεις και την πολιν απασαν ορων εξαμαρτανουσαν, ουκ ειχεν δπως ωφελοιη φυγη απειργομενος.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati