Ταυτα οι στρατηγοι Κυρω απηγγελλον· ο δ' υπεσχετο ανδρι εκαστω δωσειν πεντε αργυριου μνας, επαν εις Βαβυλωνα ηκωσι, και τον μισθον εντελη μεχρι αν καταστηση τους Ελληνας εις Ιωνιαν παλιν. Το μεν δη πολυ του Ελληνικου ουτως επεισθη. Μενων δε πριν δηλον ειναι τι ποιησουσιν οι αλλοι στρατι ωται, ποτερον εψονται Κυρω η ου, συνελεξε το αυτου στρατευμα χωρις των αλλων και ελεξε ταδε· «Ανδρες, εαν μοι πεισθητε, ουτε κινδυνευσαντες ουτε πονησαντες των αλλων πλεον προτιμησεσθε στρατιωτων υπο Κυρου. Τι ουν κελευω ποιησαι; Νυν δειται Κυρος επεσθαι τους Ελληνας επι βασιλεα· εγω ουν φημι υμας χρηναι διαβηναι τον Ευφρατην ποταμον πριν δηλον ειναι οτι οι αλλοι Ελληνες αποκρινουνται Κυρω. Ην μεν γαρ ψηφισωνται επεσθαι, υμεις δοξετε αιτιοι ειναι αρξαντες του διαβαινειν, και ως προθυμοτατοις ουσιν υμιν χαριν εισεται Κυρος και αποδωσει· επισταται δ' ει τις και αλλος· ην δε αποψηφισωνται οι αλλοι, απιμεν μεν απαντες τουμπαλιν, υμιν δε ως μονοις πειθομενοις πιστοτατοις χρησεται και εις φρουρια και εις λοχαγιας, και αλλου ουτινος αν δεησθε οιδα οτι ως φιλοι τευξεσθε Κυρου».


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati