Εντευθεν εξελαυνει δια της Αραβιας τον Ευφρατην ποταμον εν δεξια εχων σταθμους ερημους πεντε παρασαγγας τριακοντα και πεντε. Εν τουτω δε τω τοπω ην μεν η γη πεδιον απαν ομαλες ωσπερ θαλαττα, αψινθιου δε πληρες· ει δε τι και αλλο ενην υλης η καλαμου, απαντα ησαν ευωδη ωσπερ αρωματα· δενδρον δ' ουδεν ενην, θηρια δε παντοια, πλειστοι ονοι αγριοι, πολλαι δε στρουθοι αι μεγαλαι, ενησαν δε και ωτιδες και δορκαδες· ταυτα δε τα θηρια οι ιππεις ενιοτε εδιωκον. Και οι μεν ονοι, επει τις διωκοι, προδραμοντες εστασαν πολυ γαρ των ιππων ετρεχον θαττον και παλιν, επει πλησιαζοιεν οι ιπποι, ταυτον εποιουν, και ουκ ην λαβειν, ει μη διασταντες οι ιππεις θηρωεν διαδεχομενοι. Τα δε κρεα των αλισκομενων ην παραπλησια τοις ελαφειοις, απαλωτερα δε.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati