Ετυγχανον μεν εν Ροδω πειραται παρορμουντες αυτοις, Φοινικες το γενος, εν τριηρει μεγαλη· παρωρμουν δε ως ψορτιον εχοντες και πολλοι και γεννικοι. Ουτοι κατεμανθανον εν τη νηι οτι χρυσος και αργυρος και ανδραποδα πολλα και τιμια. Των δε πειρατων ο εξαρχος Κορυμβος εκαλειτο, νεανιας μεγας, φοβερος το βλεμμακομη ην αυτω αυχμηρα καθειμενη. Ως δε ταυτα οι πειραται εβουλευσαντο, τα μεν πρωτα παρεπλεον ησυχη τοις περι Αβροκομην τελευταιον δε (ην μεν περι μεσον ημερας, εκειντο δε παντες οι εν τη νηι υπο μεθης και ραθυμιας οι μεν καθευδοντες, οι δε αλυοντες) εφιστανται δη αυτοις οι περι τον Κορυμβον ελαυνομενη τη νηι (τριηρης ην) συν οξυτητι πολλη. Ως δε πλησιον εγενοντο, ανεπηδησαν επι την ναυν, τα ξιφη γυμνα εχοντες· κανταυθα οι μεν ερριπτουν εαυτους υπ' εκπληξεως εις την θαλασσαν και απωλλυντο, οι δε αμυνεσθαι θελοντες απεσφαζοντο.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati