Ο δε νυν βασιλευς εις θηραν αυτον παρακαλεσας και ανεις αυτω θηραν ανα κρατος, ως πολυ κρειττων αυτου ιππευς ηγουμενος ειναι, ο μεν ως φιλω συνεθηρα, φανεισης δ' αρκτου διωκοντες αμφοτεροι, ο μεν νυν αρχων ουτος ακοντισας ημαρτεν, ως μηποτε ωφελεν, ο δ' εμος παις βαλων, ουδεν δεον, καταβαλλει την αρκτον. Και τοτε μεν δη ανιαθεις αρ' ουτος κατεσχεν υπο σκοτου τον φθονον: ως δε παλιν λεοντος παρατυχοντος ο μεν αυ ημαρτεν, ουδεν οιμαι θαυμαστον παθων, ο δ' αυ εμος παις αυθις τυχων κατειργασατο τε τον λεοντα και ειπεν: "Αρα βεβληκα δις εφεξης και καταβεβληκα θηρα εκατερακισ", εν τουτω δη ουκετι κατισχει ο ανοσιος τον φθονον, αλλ' αιχμην παρα τινος των επομενων αρπασας, παισας εις τα στερνα τον μονον μοι και φιλον παιδα αφειλετο την ψυχην. Καγω μεν ο ταλας νεκρον αντι νυμφιου εκομισαμην και εθαψα τηλικουτος ων αρτι γενειασκοντα τον αριστον παιδα τον αγαπητον: ο δε κατακανων ωσπερ εχθρον απολεσας ουτε μεταμελομενος πωποτε φανερος εγενετο ουτε αντι του κακου εργου τιμης τινος ηξιωσε τον κατα γης. Ο γε μην πατηρ αυτου και συνωκτισε με και δηλος ην συναχθομενος μοι τη συμφορα. Εγω ουν, ει μεν εζη εκεινος, ουκ αν ποτε ηλθον προς σε επι τω εκεινου κακω: πολλα γαρ φιλικα επαθον υπ' εκεινου και υπηρετησα εκεινω: επει δ' εις τον του εμου παιδος φονεα η αρχη περιηκει, ουκ αν ποτε τουτω εγω δυναιμην ευνους γενεσθαι, ουδε ουτος εμε ευ οιδ' οτι φιλον αν ποτε ηγησαιτο. Οιδε γαρ ως εγω προς αυτον εχω και ως προσθεν φαιδρως βιοτευων νυνι διακειμαι, ερημος ων και δια πενθους το γηρας διαγων.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati