Ει ουν συ με δεχη και ελπιδα τινα λαβοιμι τω φιλω παιδι τιμωριας αν τινος μετα σου τυχειν, και ανηβησαι αν παλιν δοκω μοι και ουτε ζων αν ετι αισχυνοιμην ουτε αποθνησκων ανιωμενος αν τελευταν δοκω. Ο μεν ουτως ειπε: Κυρος δ' απεκρινατο: Αλλ' ηνπερ, ω Γωβρυα, και φρονων φαινη οσαπερ λεγεις προς ημας, δεχομαι τε ικετην σε και τιμωρησιν σοι του παιδος συν θεοις υπισχνουμαι. Λεξον δε μοι, εφη, εαν σοι ταυτα ποιωμεν και τα τειχη σε εχειν εωμεν και την χωραν και τα οπλα και την δυναμιν ηνπερ προσθεν ειχες, συ ημιν τι αντι τουτων υπηρετησεις; ο δε ειπε: Τα μεν τειχη, οταν ελθης, οικον σοι παρεξω: δασμον δε της χωρας ονπερ εφερον εκεινω σοι αποισω, και οποι αν στρατευη, συστρατευσομαι την εκ της χωρας δυναμιν εχων. Εστι δε μοι, εφη, και θυγατηρ παρθενος αγαπητη γαμου ηδη ωραια, ην εγω προσθεν μεν ωμην τω νυν βασιλευοντι γυναικα τρεφειν: νυν δε αυτη τε με η θυγατηρ πολλα γοωμενη ικετευσε μη δουναι αυτην τω του αδελφου φονει, εγω τε ωσαυτως γιγνωσκω. Νυν δε σοι διδωμι βουλευσασθαι και περι ταυτης ουτως ωσπερ αν και εγω βουλευων περι σου φαινωμαι. Ουτω δη ο Κυρος ειπεν: Επι τουτοις, εφη, εγω αληθευομενοις διδωμι σοι την εμην και λαμβανω την σην δεξιαν: θεοι δ' ημιν μαρτυρες εστων. Επει δε ταυτα επραχθη, απιεναι τε κελευει τον Γωβρυαν εχοντα τα οπλα και επηρετο ποση τις οδος ως αυτον ειη, ως ηξων. Ο δ' ελεγεν: Ην αυριον ιης πρω, τη ετερα αν αυλιζοιο παρ' ημιν. Ουτω δη ουτος μεν ωχετο ηγεμονα καταλιπων.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati