Ισως ουν ειποιεν αν πολλοι των φασκοντων φιλοσοφειν οτι ουκ αν ποτε ο δικαιος αδικος γενοιτο, ουδε ο σωφρων υβριστης, ουδε αλλο ουδεν ων μαθησις εστιν ο μαθων ανεπιστημων αν ποτε γενοιτο. Εγω δε περι τουτων ουχ ουτω γιγνωσκω: ορω γαρ ωσπερ τα του σωματος εργα τους μη τα σωματα ασκουντας ου δυναμενους ποιειν, ουτω και τα της ψυχης εργα τους μη την ψυχην ασκουντας ου δυναμενους: ουτε γαρ α δει πραττειν ουτε ων δει απεχεσθαι δυνανται. Διο και τους υιεις οι πατερες, καν ωσι σωφρονες, ομως απο των πονηρων ανθρωπων ειργουσιν, ως την μεν των χρηστων ομιλιαν ασκησιν ουσαν της αρετης, την δε των πονηρων καταλυσιν. Μαρτυρει δε και των ποιητων ο λεγων: Εσθλων μεν γαρ απ' εσθλα διδαξεαι: ην δε κακοισι συμμισγης, απολεις και τον εοντα νοον.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati