Δουλοι γαρ εισι και ουτοι, εφη ο Σωκρατης, και πανυ γε χαλεπων δεσποτων, οι μεν λιχνειων, οι δε λαγνειων, οι δε οινοφλυγιων, οι δε φιλοτιμιων τινων μωρων και δαπανηρων, α ουτω χαλεπως αρχει των ανθρωπων ων αν επικρατησωσιν, ωσθ' εως μεν αν ορωσιν ηβωντας αυτους και δυναμενους εργαζεσθαι, αναγκαζουσι φερειν α αν αυτοι εργασωνται και τελειν εις τας αυτων επιθυμιας, επειδαν δε αυτους αδυνατους αισθωνται οντας εργαζεσθαι δια το γηρας, απολειπουσι τουτους κακως γηρασκειν, αλλοις δ' αυ πειρωνται δουλοις χρησθαι. Αλλα δει, ω Κριτοβουλε, προς ταυτα ουχ ηττον διαμαχεσθαι περι της ελευθεριας η προς τους συν οπλοις πειρωμενους καταδουλουσθαι.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati