Καταπλεοντος δ' αυτου ο τε εκ του Πειραιως και ο εκ του αστεως οχλος ηθροισθη προς τας ναυς, θαυμαζοντες και ιδειν βουλομενοι τον Αλκιβιαδην, λεγοντες οτι οι μεν ως κρατιστος ειη των πολιτων και μονος απελογηθη ως ου δικαιως φυγοι, επιβουλευθεις δε υπο των ελαττον εκεινου δυναμενων μοχθηροτερον τε λεγοντων και προς το αυτων ιδιον κεδρος πολιτευοντων, εκεινου αει το κοινον αυξοντος και απο των αυτου και απο του της πολεως δυνατου· εθελοντος δε τοτε κρινεσθαι παραχρημα της αιτιας αρτι γεγενημενης ως ησεβηκοτος εις τα μυστηρια, υπερβαλλομενοι οι εχθροι τα δοκουντα δικαια ειναι αποντα αυτον εστερησαν της πατριδος. Εν ω χρονω υπο αμηχανιας δουλευων ηναγκασθη μεν θεραπευειν τους εχθιστους, κινδυνευειν αει παρ' εκαστην ημεραν απολεσθαι· τους δε οικειοτατους πολιτας τε και συγγενεις και την πολιν απασαν ορων εξαμαρτανουσαν, ουκ ειχεν οπως ωφελοιη φυγη απειργομενος· ουκ εφασαν δε των οιωνπερ αυτος οντων ειναι καινων δεισθαι πραγματων ουδε μεταστασεως· υπαρχειν γαρ εκ του δημου αυτω μεν των τε ηλικιωτων πλεον εχειν των τε πρεσβυτερων μη ελαττουσθαι, τοις δ'αυτου εχθροις τοιουτοις δοκειν ειναι οιοισπερ προτερον, υστερον δε δυνασθεισιν απολλυναι τους βελτιστους, αυτους δε μονους λειφθεντας δι αυτο τουτο αγαπασθαι υπο των πολιτων οτι ετεροις βελτιοσιν ουκ ειχον χρησθαι· οι δε, οτι των παροιχομενων αυτοις κακων μονος αιτιος ειη, των τε φοβερων οντων τε πολει γενεσθαι μονος κινδυνευσαι ηγεμων καταστηναι.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati