L'evento ha luogo nel 407 a.C. nelle fasi finali della Guerra del Peloponneso. Antioco, cui Alcibiade aveva affidato il comando della flotta ateniese impegnata a bloccare le navi spartane nel golfo di Efeso, decide di provocare a battaglia i nemici contrariamente agli ordini ricevuti: le cose però non vanno per il verso giusto e gli Ateniesi vengono sconfitti dagli Spartani guidati da Licurgo.

Αλκιβιαδης δε ακουσας Θρασυβουλον εξω Ελλησποντου ηκοντα τειχιζειν Φωκαιαν διεπλευσε προς αυτον, καταλιπων επι ταις ναυσιν Αντιοχον τον αυτου κυβερνητην, επιστειλας μη επιπλειν επι τας Λυσανδρου ναυς. Ο δε Αντιοχος τη τε αυτου νηι και αλλη εκ Νοτιου εις τον λιμενα των Εφεσιων εισπλευσας παρ' αυτας τας πρωρας των Λυσανδρου νεων παρεπλει. Ο δε Λυσανδρος το μεν πρωτον ολιγας των νεων καθελκυσας εδιωκεν αυτον, επει δε οι Αθηναιοι τω Αντιοχω εβοηθουν πλειοσι ναυσι, τοτε δη και πασας συνταξας επεπλει. Μετα δε ταυτα και οι Αθηναιοι εκ του Νοτιου καθελκυσαντες τας λοιπας τριηρεις ανηχθησαν, ως εκαστος ηνοιξεν. Εκ τουτου δ' εναυμαχησαν οι μεν εν ταξει, οι δε Αθηναιοι διεσπαρμεναις ταις ναυσι, μεχρι ου εφυγον απολεσαντες πεντεκαιδεκα τριηρεις· των δε ανδρων οι μεν πλειστοι εξεφυγον, οι δ' εξωργηθησαν. Λυσανδρος δε, τας τε ναυς αναλαβων και τροπαιον στησας επι του Νοτιου, διεπλευσεν εις Εφεσον, οι δε Αθηναιοι εις Σαμον.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati