Αλκιβιαδης δε κατιδων εκ των τειχων τους μεν Αθηναιους εν αιγιαλω ορμουντας και προς ουδεμια πολει, τα δ' επιτηδεια εκ Σηστου μετιοντας πεντεκαιδεκα σταδιους απο των νεων, τους δε πολεμιους εν λιμενι και προς πολει εχοντας παντα, ουκ εν καλω εφη αυτους ορμειν, αλλα μεθορμισαι εις Σηστον παρηνει προς τε λιμενα και προς πολιν: ου οντες ναυμαχησετε, εφη, οταν βουλησθε. Οι δε στρατηγοι, μαλιστα δε Τυδευς και Μενανδρος, απιεναι αυτον εκελευσαν: αυτοι γαρ νυν στρατηγειν, ουκ εκεινον. Και ο μεν ωχετο. Λυσανδρος δ', επει ην ημερα πεμπτη επιπλεουσι τοις. Αθηναιοις, ειπε τοις παρ' αυτου επομενοις, επαν κατιδωσιν αυτους εκβεβηκοτας και εσκεδασμενους κατα την Χερρονησον, οπερ εποιουν πολυ μαλλον καθ' εκαστην ημεραν, τα τε σιτια πορρωθεν ωνουμενοι και καταφρονουντες δη του Λυσανδρου, οτι ουκ αντανηγεν, αποπλεοντας τουμπαλιν παρ' αυτον αραι ασπιδα κατα μεσον τον πλουν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati