Τοιουτων δε οντων Θηραμενης ειπεν εν εκκλησια οτι ει βουλονται αυτον πεμψαι παρα Λυσανδρον, ειδως ηξει Λακεδαιμονιους ποτερον εξανδραποδισασθαι την πολιν βουλομενοι αντεχουσι περι των τειχων η πιστεως ενεκα. Πεμφθεις δε διετριβε παρα Λυσανδρω τρεις μηνας και πλειω, επιτηρων οποτε Αθηναιοι εμελλον δια το επιλελοιπεναι τον σιτον απαντα ο τι τις λεγοι ομολογησειν. Επει δε ηκε τεταρτω μηνι, απηγγειλεν εν εκκλησια οτι αυτον Λυσανδρος τεως μεν κατεχοι, ειτα κελευοι εις Λακεδαιμονα ιεναι: ου γαρ ειναι κυριος ων ερωτωτο υπ' αυτου, αλλα τους εφορους. Μετα ταυτα ηρεθη πρεσβευτης εις Λακεδαιμονα αυτοκρατωρ δεκατος αυτος. Λυσανδρος δε τοις εφοροις επεμψεν αγγελουντα μετ' αλλων Λακεδαιμονιων Αριστοτελην, φυγαδα Αθηναιον οντα, οτι αποκριναιτο Θηραμενει εκεινους κυριους ειναι ειρηνης και πολεμου. Θηραμενης δε και οι αλλοι πρεσβεις επει ησαν εν Σελλασια, ερωτωμενοι δε επι τινι λογω ηκοιεν ειπον οτι αυτοκρατορες περι ειρηνης, μετα ταυτα οι εφοροι καλειν ικελυον αυτους. Επει δ' ηκον, εκκλησιαν εποιησαν, εν η αντελεγον Κορινθιοι και Θηβαιοι μαλιστα, πολλοι δε και αλλοι των Ελληνων, μη σπενδεσθαι Αθηναιοις, αλλ' εξαιρειν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati