Λακεδαιμονιοι δε ουκ εφασαν πολιν Ελληνιδα ανδραποδιειν μεγα αγαθον ειργασμενην εν τοις μεγιστοις κινδυνοις γενομενοις τη Ελλαδι, αλλ' εποιουντο ειρηνην εφ' ω τα τε μακρα τειχη και τον Πειραια καθελοντας και τας ναυς πλην δωδεκα παραδοντας και τους φυγαδας καθεντας τον αυτον εχθρον και φιλον νομιζοντας Λακεδαιμονιοις επεσθαι και κατα γην και κατα θαλατταν οποι αν ηγωνται. Θηραμενης δε και οι συν αυτω πρεσβεις επανεφερον ταυτα εις τας Αθηνας, εισιοντας δ'αυτους οχλος περιεχειτο πολυς, φοβουμενοι μη απρακτοι ηκοιεν: ου γαρ ετι ενεχωρει μελλειν δια το πληθος των απολλυμενων τω λιμω. Τη δε υστεραια απηγγελλον οι πρεσβεις εφ' οις οι Λακεδαιμονιοι ποιοιντο την ειρηνην: προηγορει δε αυτων Θηραμενης, λεγων ως χρη πειθεσθαι Λακεδαιμονιοις και τα τειχη περιαιρειν, αντιεποντων δε τινων αυτω, πολυ δε πλειονων συνεπαινεσαντων, εδοξε δεχεσθαι την ειρηνην. Μετα δε ταυτα Λυσανδρος τε κατεπλει εις τον Πειραια και οι φυγαδες κατησαν και τα τειχη κατεσκαπτον υπ' αυλητριδων πολλη προθυμια, νομιζοντες εκεινην την ημεραν τη Ελλαδι αρχειν της ελευθεριας.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati