Ξενοφων ο Αθηναιος, Γρυλλου υιος, Κυρω φιλος ουτως εγιγνετο. Ην αυτω συνηθης Προξενος, Βοιωτιος το γενος, φιλος Κυρω. Ο Προξενος μεν εν Σαρδεσι διατριβων παρα τω Κυρω, επεμπεν ες Αθηνας επιστολην Ξενοφωντι, καλων αυτον ινα γιγνοιτο Κυρω φιλος· ο δε την επιστολην εδεικνυε Σωκρατει και συμβουλον αυτον ηρειτο. Και ο Σωκρατης απεστελλεν αυτον εις Δελφους, ινα χρωτο τω θεω. Ο Ξενοφων ουν ηκε παρα τον θεον επυνθανετο δε ουχι ει εχρην ερχεσθαι προς Κυρον, αλλα οπως. Ο Σωκρατης τοινυν αυτον ητιατο μεν, συνεβουλευε δε εξερχεσθαι. Και ουτωσι ο Ξενοφων αφικνειτο εις Σαρδεις και εκ τοτε φιλος Κυρω τω νεωτερω εγιγνετο.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati