Φιλος αγαθος τιμιωτατον εστι παντων των κτηματων οι αγαθοι φιλοι γαρ εν ταις ατυχιαις μεν συνταλαιπωρουσιν, εν ταις ευτυχιαις δε συνηδονται και συγχαιρουσιν, των κινδυνων δε μετεχουσιν, εν τοις πονοις αει συμπρασσουσι και, ως επος ειπειν, αμυναν και βοηθειαν αδιαλειπτως παρεχουσιν. Διοπερ χρη τους ανθρωπους μειζονα των φιλων η των χρηματων επιμελειαν εχειν. Οι πολλοι δε παντος μαλλον επιμελουνται η της φιλων κτησεως· οικιας γαρ και αγρους και βοσκηματα και σκευη επιμελως κτωνται και σωζειν πειρωνται, φιλον δε, το μεγιστον αγαθον, ουτε ινα κτωνται, ουτε ινα σωζωσι φροντιζουσιν. Οτε ουν νοσουσιν οι οικεται, πολλοι τους ιατρους μεταπεμπονται ως αυτους θεραπευωσιν ει δε φιλος νοσω εμπιπτει, μηδαμως ανιαροτεροι φαινονται, ουδε οιονται βλαβην πασχειν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati