Η του Αγησιλαου δοξα παντων επαινων αξια εστιν. Τελεως γαρ ανηρ αγαθος ων, ου μονον τη ευγενεια εθαυμαζετο, αλλα και ταις ευεργεσιαις επαινειτο. Εν τη ευτυχια μεν εσωφρονει, εν τοις δεινοις δε εθαρρει. Εν τοις αγωσι μεν βαρυτατος ανταγωνιστης, εν ταις ευπραγιαις δε πραοτατος νικητης εφαινετο. Τοις φιλοις μεν φιλοφρονεστατος, τοις εχθροις δε φοβερωτατος ην προσετι τοις εχθροις μεν δυσεξαπατητος, τοις φιλοις δε ευπαραπειστοτατος. Δυνατωτατος δε ων εν τη πατριδι, φανερος ην μαλιστα τοις νομοις λατρευων τε και τοις εφοροις πειθομενος. Ου μονον δε ουκ επεθυμει χρηματιζεσθαι, αλλα τουναντιον ουκ επαυετο παντι τροπω τους φιλους και την πατριδα ιδιοις χρημασιν ευ ποιων ενομιζε γαρ βασιλεως αγαθου ειναι ως πλειστον τους αρχομενους ευεργετειν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati