Προξενος ο Βοιωτιος ευθυς μεν ετι μειρακιον ων επεθυμει γιγνεσθαι ανηρ τα μεγαλα πρασσειν ικανος· δια δε ταυτην την επιθυμιαν μεγα πληθος αργυρου Γοργια τω Λεοντινω ετινεν. Επει δε ικανος ενομιζεν ηδη ειναι και αρχειν και τους φιλους μη ησσασθαι ευεργετων, ηρχετο εις ταυτας τας συν Κυρω πραξεις. Τουτον τον τροπον γαρ ωετο ονομα μεγα κτασθαι και δυναμιν μεγαλην και χρηματα πολλα· ταυτα δε ουκ ηθελε κτασθαι μετα αδικιας, αλλα συν τω δικαιω και καλω ωετο δειν τυγχανειν. Αρχειν δε μαλα ικανος ην ου μεντοι ουτ' αιδω τοις στρατιωταις αυτου ουτε φοβον ενεποιει, αλλα και ησχυνετο μαλλον τους στρατιωτας η οι αρχομενοι αυτον. Και εφοβειτο μαλλον το απεχθανεσθαι τοις στρατιωταις η οι στρατιωται το απιστειν αυτω. Ωιετο δε αρκειν προς το αρχικον τον μεν καλως ποιουντα επαινειν, τον δε αδικουντα μη επαινειν. Τοιγαρουν τω Προξενω οι μεν εσθλοι και αγαθοι των συνοντων ευνοι ησαν, οι δε αδικοι επεβουλευον, οτι ευμεταχειριστος ην. Μετα δε την εν Κουναξη μαχην προδοτικως υπο των Περσων κατεκοπτετο· τοτε δε ην ως τριακοντα ετων.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati