Εν τουτω τω τοπω ην μεν η γη πεδιον απαν ομαλες, ωσπερ θαλασσα, αψινθιου δε πληρες· δενδρον δ' ουδεν ενην. Θηρια δε παντοια, πλειστοι ονοι αγριοι, πολλαι δε στρουθοι ενησαν δε και ωτιδες και δορκαδες· ταυτα δε τα θηρια οι ιππεις ενιοτε διωκοντες ελαμβανον. Στρουθον δε ουδεις Ικανος ην λαμβανειν ταχυ γαρ φευγει η στρουθος. Τας δε ωτιδας ραδιον ην λαμβανειν πετονται γαρ βραχυ, ωσπερ περδικες, και ταχυ απαγορευουσιν τα δε κρεα αυτων ηδιστα ην. Πορευομενοι δε δια ταυτης της χωρας αφικνουνται επι τον Μασκαν ποταμον. Ενταυθα ην πολις ερημη, μεγαλη, ονομα δ' αυτη Κορσωτη.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati