Λεγω σοι, ω Σιμωνιδη, και αλλο χαλεπον παθημα των τυραννων. Γιγνωσκουσι μεν γαρ και οι τυραννοι ουδεν ησσον των ιδιωτων τους κοσμιους τε και σοφους και δικαιους. Τουτους δε αντι του αγαπασθαι φοβουνται, τους μεν ανδρειους, μη τι τολμωσι της ελευθεριας ενεκεν, τους δε σοφους, μη τι μηχανωνται, τους δε δικαιους, μη το πληθος υπ' αυτων προστατεισθαι επιθυμη. Οταν δε τους τοιουτους δια φοβον υπεξαιρωνται, τινες αλλοι αυτοις καταλειπονται χρησθαι αλλ' η οι αδικοι τε και ακρατεις και ανδραποδωδεις; Χαλεπον ουν και τουτο το παθημα εμοιγε δοκει ειναι, το αλλους μεν ηγεισθαι αγαθους ανδρας, αλλοις δε χρησθαι αναγκαζεσθαι.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati