Εν δε ταις Αθηναις η εκκλησια εγενετο, εν η των στρατηγων κατηγορουν αλλοι τε και Θηραμενης μαλιστα, λεγοντες αυτους αιτιους ειναι οτι ουκ ανειλοντο τους ναυαγους. Μετα δε ταυτα οι στρατηγοι βραχεως απελογουντο· «Αυτοι μεν επι τους πολεμιους επλεομεν, την δε αναιρεσιν των ναυαγων προσεταττομεν Θηραμενει και Θρασιβουλω. Ηλπιζομεν ουν τουτους ψευσειν τους πολιτας και ημων κατηγορησειν, ινα εαυτους σωζωσι. Και ουχ οτι κατηγορουσιν ημων», ειπον, «ψευσομεθα φασκοντες αυτους αιτιους ειναι, αλλα το μεγεθος του χειμωνος. Ελπις ουν εστιν ημιν τον δημον ημιν πεισεσθαι ταληθη λεγουσιν». Και τοιαυτα λεγοντες, εν τω παροντι μεν τον δημον επειθαν μετ' ολιγας δε ημερας, αυθις εκκλησιας γενομενης, οι πολιται τους στρατηγους θανατου καταψηφιζονται.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati