Αντιφων ο σοφιστης βουλομενος ποτε τους συνουσιαστας αυτου παρελεσθαι, προσελθων ποτε τω Σωκρατει, παροντων αυτων, ελεξε ταδε· «Ω Σωκρατες, εγω μεν φμην τους φιλοσοφουντας ευδαιμονεστερους χρηναι γιγνεσθαι συ δε μοι δοκεις των εναντιων απο της φιλοσοφιας τυχειν. Ζης γουν ουτως, ως ουδ' αν εις δουλος υπο δεσποτη διαιτωμενος μεινειε· σιτια τε σιτη και ποτα πινεις τα φαυλοτατα, και ιματιον ενδυη ου μονον φαυλον, αλλα το αυτο θερους τε και χειμωνος· προσετι ανυποδητος τε και αχιτων διατελεις. Και μην χρηματα γε ου λαμβανεις, α τους κτωμενους ευφραινει, και τους κτησαμενους ελευθεριωτερον τε και ηδιον ποιει ζην. Ει ουν ωσπερ και των αλλων εργων οι διδασκαλοι τους μαθηταζ μιμητος εαυτων αποφαινουσιν, ουτω και συ τους συναντας ποιησεις, νομιζε κακοδαιμονιας διδασκαλος ειναι».


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati