Ες τας Αθηνας επειδη ηγγελθη, επι πολυ μεν ηπιστουν και τοις πανυ των στρατιωτων εξ αυτου του εργου διαπεφευγοσι και σαφως αγγελλουσι, μη ουτω γε αγαν πανσυδι διεφθαρθαν επειδη δε εγνωσαν, χαλεποι μεν ησαν τοις ξυμπροθυμηθεισι των ρητορων τον εκπλουν, ωσπερ ουκ αυτοι ψηφισαμενοι, ωργιζοντο δε και τοις χρησμολογοις τε και μαντεσι και οποσοι τι τοτε αυτους θειασαντες επηλπισαν ως ληψονται Σικελιαν. Παντα δε πανταχοθεν αυτους ελυπει τε και περιειστηκει επι τω γεγενημενω φοβος τε και καταπληξις μεγιστη δη. Αμα μεν γαρ στερομενοι και ιδια εκαστος και η πολις οπλιτων τε πολλων και ιππεων και ηλικιας οιαν ουχ ετεραν εωρων υπαρχουσαν εβαρυνοντο· αμα δε ναυς ουχ ορωντες εν τοις νεωσοικοις ικανας ουδε χρηματα εν τω κοινω ουδ' υπηρεσιας ταις ναυσιν ανελπιστοι ησαν εν τω παροντι σωθησεσθαι.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati