Ην γαρ ο Θεμιστοκλης βεβαιοτατα δη φυσεως ισχυν δηλωσας και διαφεροντως τι ες αυτο μαλλον ετερου αξιος θαυμασαν οικεια γαρ ξυνεσει και ουτε προμαθων ες αυτην ουδεν ουτ επιμαθων, των τε παραχρημα δι ελαχιστης βουλης κρατιστος γνωμων και των μελλοντων επι πλειστον του γενησομενου αριστος εικαστης· και α μεν μετα χειρας εχοι, και εξηγησασθαι οιος τε, ων δ' απειρος ειη, κριναι ικανως ουκ απηλλακτο· το τε αμεινον η χειρον εν τω αφανει ετι προεωρα μαλιστα. Και το ξυμπαν ειπειν φυσεως μεν δυναμει, μελετης δε βραχυτητι κρατιστος δη ουτος αυτοσχεδιαζειν τα δεοντα εγενετο. Νοσησας δε τελευτα τον βιον λεγουσι δε τινες και εκουσιον φαρμακω αποθανειν αυτον, αδυνατον νομισαντα ειναι επιτελεσαι βασιλει α υπεσχετο.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati