Δηλοι δε μοι και τοδε των παλαιων ασθενειαν ουχ ηκιστα, προ γαρ των Τρωικων ουδεν φαινεται προτερον κοινη εργασαμενη η Ελλας· δοκει δε μοι, ουδε τουνομα τουτο ξυμπασα πω ειχεν, αλλα τα μεν προ Ελληνος του Δευκαλιωνος και πανυ ουδε ειναι η επικλησις αυτη, κατα εθνη δε αλλα τε και το Πελασγικον επι πλειστον αφ' εαυτων την επωνυμιαν παρεχεσθαι, Ελληνος δε και των παιδων αυτου εν τη Φθιωτιδι ισχυσαντων, και επαγομενων αυτους επ' ωφελια ες τας αλλας πολεις, καθ' εκαστους μεν ηδη τη ομιλια μαλλον καλεισθαι Ελληνας, ου μεντοι πολλου γε χρονου εδυνατο και απασιν εκνικησαι. Τεκμηριοι δε μαλιστα Ομηρος· πολλω γαρ υστερον ετι και των Τρωικων γενομενος ουδαμου τους ξυμπαντας ωνομασεν, ουδ' αλλους η τους μετ' Αχιλλεως εκ της Φθιωτιδος, οιπερ και πρωτοι Ελληνες ησαν, Δαναους δε εν τοις επεσι και Αργειους και Αχαιους ανακαλει.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati