Επειδη δε και η εν Αμφιπολει ησσα τοις Αθηναιοις εγεγενητο και ετεθνηκει Κλεων τε και Βρασιδας, οιπερ αμφοτερωθεν μαλιστα ηναντιουντο τη ειρηνη, ο μεν δια το ευτυχειν τε και τιμασθαι εκ του πολεμειν, ο δε γενομενης ησυχιας καταφανεστερος νομιζων αν ειναι κακουργων και απιστοτερος διαβαλλων, τοτε δη εκατερα τη πολει σπευδοντες τα μαλιστα την ηγεμονιαν Πλειστοαναξ τε ο Παυσανιου βασιλευς Λακεδαιμονιων και Νικιας ο Νικηρατου, πλειστα των τοτε ευ φερομενος εν στρατηγιαις, πολλω δη μαλλον προυθυμουντο, Νικιας μεν βουλομενος, εν ω απαθης ην και ηξιουτο, διασωσασθαι την ευτυχιαν, και ες τε το αυτικα πονων πεπαυσθαι και αυτος και τους πολιτας παυσαι και τω μελλοντι χρονω καταλιπειν ονομα ως ουδεν σφηλας την πολιν διεγενετο, νομιζων εκ του ακινδυνου τουτο ξυμβαινειν και οστις ελαχιστα τυχη αυτον παραδιδωσι, το δε ακινδυνον την ειρηνην παρεχειν, Πλειστοαναξ δε υπο των εχθρων διαβαλλομενος περι της καθοδου, και ες ενθυμιαν τοις Λακεδαιμονιοις αιει προβαλλομενος υπ' αυτων, οποτε τι πταισειαν, ως δια την εκεινου καθοδον παρανομηθεισαν ταυτα ξυμβαινοι.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati