Il «secondo proemio»
Γεγραφε δε και ταυτα ο αυτος Θουκυδιδης Αθηναιος εξης, ως εκαστα εγενετο, κατα θερη και χειμωνας, μεχρι ου την τε αρχην κατεπαυσαν των Αθηναιων Λακεδαιμονιοι και οι ξυμμαχοι, και τα μακρα τειχη και τον Πειραια κατελαβον. Ετη δε ες τουτο τα ξυμπαντα εγενετο τω πολεμω επτα και εικοσι. Και την δια μεσου ξυμβασιν ει τις μη αξιωσει πολεμον νομιζειν, ουκ ορθως δικαιωσει. Τοις τε γαρ εργοις ως διηρηται αθρειτω, και ευρησει ουκ εικος ον ειρηνην αυτην κριθηναι, εν η ουτε απεδοσαν παντα ουτ' απεδεξαντο α ξυνεθεντο, εξω τε τουτων προς τον Μαντινικον και Επιδαυριον πολεμον και ες αλλα αμφοτεροις αμαρτηματα εγενοντο και οι επι Θρακης ξυμμαχοι ουδεν ησσον πολεμιοι ησαν Βοιωτοι τε εκεχειριαν δεχημερον ηγον.
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati