Οι μεν πολλοι των ενθαδε ηδη ειρηκοτων επαινουσι τον προσθεντα τω νομω τον λογον τονδε, ως καλον επι τοις εκ των, πολεμων θαπτομενοις αγορευεσθαι αυτον, εμοι δ' αρκουν αν εδοκει ειναι ανδρων αγαθων εργω γενομενων εργω και δηλουσθαι τας τιμας, οια και νυν περι τον ταφον τονδε δημοσια παρασκευασθεντα ορατε, και μη εν ενι ανδρι πολλων αρετας κινδυνευεσθαι ευ τε και χειρον ειποντι πιστευθηναι. Χαλεπον γαρ το μετριως ειπειν εν ω μολις και η δοκησις της αληθειας βεβαιουται. Ο τε γαρ ξυνειδως και ευνους ακροατης ταχ' αν τι ενδεεστερως προς α βουλεται τε και επισταται νομισειε δηλουσθαι, ο τε απειρος εστιν α και πλεοναζεσθαι, δια φθονον, ει τι υπερ την αυτου φυσιν ακουοι. Μεχρι γαρ τουδε ανεκτοι οι επαινοι εισι περι ετερων λεγομενοι, ες οσον αν και αυτος εκαστος οιηται ικανος ειναι δρασαι τι ων ηκουσεν: τω δε υπερβαλλοντι αυτων φθονουντες ηδη και απιστουσιν. Επειδη δε τοις παλαι ουτως εδοκιμασθη ταυτα καλως εχειν, χρη και εμε επομενον τω νομω πειρασθαι υμων της εκαστου βουλησεως τε και δοξης τυχειν ως επι πλειστον.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati