Και προσδεχομενω μοι τα της οργης υμων ες με γεγενηται ( αισθανομαι γαρ τας αιτιας ) και εκκλησιαν τουτου ενεκα ξυνηγαγον, οπως υπομνησω και μεμψωμαι ει τι μη ορθως η εμοι χαλεπαινετε η ταις ξυμφοραις εικετε. Εγω γαρ ηγουμαι πολιν πλειω ξυμπασαν ορθουμενην ωφελειν τους ιδιωτας η καθ' εκαστον των πολιτων ευπραγουσαν, αθροαν δε σφαλλομενην. Καλως μεν γαρ φερομενος ανηρ το καθ' εαυτον διαφθειρομενης της πατριδος ουδεν ησσον ξυναπολλυται, κακοτυχων δε εν ευτυχουση πολλω μαλλον διασωζεται. Οποτε ουν πολις μεν τας ιδιας ξυμφορας οια τε φερειν, εις δε εκαστος τας εκεινης αδυνατος, πως ου χρη παντας αμυνειν αυτη, και μη ο νυν υμεις δρατε, ταις κατ' οικον κακοπραγιαις εκπεπληγμενοι του κοινου της σωτηριας αφιεσθε, και εμε τε τον παραινεσαντα πολεμειν και υμας αυτους οι ξυνεγνωτε δί αιτιας εχετε. Καιτοι εμοι τοιουτω ανδρι οργιζεσθε ος ουδενος ησσων οιομαι ειναι γνωναι τε τα δεοντα και ερμηνευσαι ταυτα, φιλοπολις τε και χρηματων κρεισσων.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati