Ουτως ωμη η στασις προυχωρησε, και εδοξε μαλλον, διοτι εν τοις πρωτη εγενετο, επει υστερον γε και παν ως ειπειν το Ελληνικον εκινηθη διαφορων ουσων εκασταχου τοις τε των δημων προσταταις τους Αθηναιους επαγεσθαι και τοις ολιγοις τους Λακεδαιμονιους. Και εν μεν ειρηνη ουκ αν εχοντων προφασιν ουδ' ετοιμων παρακαλειν αυτους, πολεμουμενων δε και ξυμμαχιας αμα εκατεροις τη των εναντιων κακωσει και σφισιν αυτοις εκ του αυτου προσποιησει ραδιως αι επαγωγαι τοις νεωτεριζειν τι βουλομενοις εποριζοντο. Και επεπεσε πολλα και χαλεπα κατα στασιν ταις πολεσι, γιγνομενα μεν και αιει εσομενα, εως αν η αυτη φυσις ανθρωπων η, μαλλον δε και ησυχαιτερα και τοις ειδεσι διηλλαγμενα, ως αν εκασται αι μεταβολαι των ξυντυχιων εφιστωνται. Εν μεν γαρ ειρηνη και αγαθοις πραγμασιν αι τε πολεις και οι ιδιωται αμεινους τας γνωμας εχουσι δια το μη ες ακουσιους αναγκας πιπτειν: ο δε πολεμος υφελων την ευποριαν του καθ' ημεραν βιαιος διδασκαλος και προς τα παροντα τας οργας των πολλων ομοιοι.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati