Γενομενος πλησιον των πυλων και τους παροντας ασπασαμενος ολοφυρομενους και δακρυοντας, οιου στερεσθαι μελλοιεν ανδρος, πολλα κατα των παρειων αφεις δακρυα, και την κατασχουσαν αυτον ασχημοσυνην ανακλαυσαμενος, ειπεν· «Ω θεοι, εφοροι των ανθρωπινων εργων, υμας αξιω δικαστας γενεσθαι μοι των τε προς την πατριδα πολιτευματων, και παντος του παρεληλυθοτος βιου· επειτ', εαν μεν ενοχον ευρητε με ταις αιτιαις εφ' αις ο δημος κατεψηφισατο μου, πονηραν και ασχημονα τελευτην δουναι του βιου· εαν δ' εν απασιν, οις επιστευθην υπο της πατριδος, εν ειρηνη τε και κατα πολεμους, ευσεβη και δικαιον και πασης ασχημονος υποψιας καθαρον, τιμωρους γενεσθαι μοι, τοιουτους επιστησαντας τοις ηδικηκοσι κινδυνους και φοβους, δι ους αναγκασθησονται, μηδεμιαν αλλην ελπιδα σωτηριας ορωντες, επ' εμε καταφυγειν». Ταυτ' ειπων ωχετο.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati