Οι Σαβινοι στρατηγον τον Τατιον αποδεικνυασι και επι την Ρωμην δια την των παρθενων αρπαγην στρατευουσι, Προσκαθεζονται την πολιν μηκιστον χρονον, αλλ' ανευ ευπραγιας· ου γαρ εκπολιορκουσι το Καπιτωλιον, ανδρειως αμυνομενον υπο Σπουριου Ταρπηιου, του φρουραρχου. Τουτω ην θυγατηρ, ονομα Ταρπεια, η ποτε κατερχεται εφ' υδωρ και υπο των πολεμιων συλλαμβανεται. Αυτικα προς τον Τατιον αγεται και ραστα αναπειθεται προδιδοναι το ερυμα, επιθυμουσα των χρυσων βραχιονιστηρων, ους οι Σαβινοι φορεουσιν εν ταις αριστεραις χερσι, και αυτους απαιτουσα μισθον υπερ της προδοσιας. Συντιθεμενου δε του Τατιου, Ταρπεια νυκτωρ μιαν πυλην ανοιγνυσι και τους Σαβινους δεχεται. Εισερχεται δε και ο Τατιος, ος κελευει τους στρατιωτας διδοναι αυτη α εν ταις αριστεραις φερουσι, και πρωτος αυτος τον βραχιονιστηρα Ταρπεια επιρριπτει και τον θυρεον. Παντων δε ομοιως ποιουντων, τυπτομενη τω χρυσω και τοις πλειστοις θυρεοις, υπο πληγων και βαρους αποθνησκει. Η προδοσια γαρ των κακων το χειριστον.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati