Ταις του πεσοντος Εκτορος οικτραις ευχαις ουκ επεισθη ο Αχιλλευς, αλλ' επει αυτον απεκτεινε, το σωμα δησας εκ του αρματος ειλκε δια του πεδιου, επιδεικνυμενος οτι του εχθρου ουτε ζωντος φειδεται ουτε τελευτησαντος. Και ενδεκα ημερας το σωμα εκειτο γυμνον και αταφον. Τη δε δωδεκατη ημερα Ζευς ελεησας τον Πριαμον εκελευσε το αρμα ζευξαι, ινα πολυτελη λυτρα δους τον Αχιλλεα πειθοι αποδουναι τον Εκτορα. Ο μεν ουν Πριαμος, ζευξας τους ιππους, λαμπρους πεπλους και δεκα ταλαντα χρυσου ανεθηκεν εις το αρμα· φοβουμενος δε την του Αχιλλεως οργην οινον εκερασεν εν κρατηρι, και Διι ηυξατο ταδε· «Ζευ πατερ, συ με επιρρωννυ, τερας πεμψας απο του ουρανου». Και μεγας αετος εφανη εκ δεξιας. Ενθα δη ο γερων επιρρωσθεις αναβαινει επι το αρμα αυτος τε και ο κηρυξ και πορευεται εις την του Αχιλλεως σκηνην.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati