Και υναστας ηλθε προς τον πατερα εαυτου. Ετι δε αυτου μακραν απε­χοντος, ειδεν αυτον ο πατηρ αυτου και εσπλαγχνισθη, και δραμων επεπεσεν επι τον τραχηλον αυτου και κατεφιλησεν αυτον. Ειπε δε ο υιος αυτω· «Πατερ, ημαρτον εις τον ουρανον και ενωπιον σου, ουκετι ειμι αξιος κληθηναι υιος σου». Ειπε δε ο πατηρ προς τους δουλους αυτου· «Ταχυ εξενεγκατε στολην την πρωτην και ενδυσατε αυτον, και δοτε δακτυλιον εις την χειρα αυτου και υποδηματα εις τους ποδας, και φερετε τον μοσχον τον σιτευτον, θυσατε, και φαγοντες ευφρανθωμεν, οτι ουτος ο υιος μου νεκρος ην και ανεζησεν, ην απολωλως και ευρεθη». Και ηρξαντο ευφραινεσθαι.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati