Ην δε ο υιος αυτου ο πρεσβυτερος εν αγρω· και ως ερχομενος ηγγισε τη οικια, ηκουσε συμφωνιας και χορων, και προσκαλεσαμενος ενα των παιδων επυνθανετο τι αν ειη ταυτα. Ο δε ειπεν αυτω οτι· «ο αδελφος σου ηκει, και εθυσεν ο πατηρ σου τον μοσχον τον σιτευτον, οτι υγιαινοντα αυτον απελαβεν». Ωργισθη δε και ουκ ηθελεν εισελθειν. Ο δε πατηρ αυτου εξελθων παρεκαλει αυτον. Ο δε αποκριθεις ειπε τω πατρι αυτοχη· «Ιδου τοσαυτα ετη δουλευω σοι και ουδεποτε εντολην σου παρηλθον, και εμοι ουδεποτε εδωκας εριφον ινα μετα των φιλων μου ευφρανθω· οτε δε ο υιος σου ουτος ο καταφαγων σου τον βιον μετα πορνων ηλθεν, εθυσας αυτω τον σιτευτον μοσχον». Ο δε ειπεν αυτω· «Τεκνον, συ παντοτε μετ' εμου ει, και παντα τα εμα σα εστιν ευφρανθηναι δε και χαρηναι εδει, οτι ο αδελφος σου ουτος νεκρος ην και ανεζησε, και απολωλως και ευρεθη».


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati