Ευρυσθευς εκελευε τον Ηρακλεα τα χρυσα μηλα αφαιρεεσθαι και αυτω κομιζειν α η Γη, του Διος την Ηραν γαμεοντος, την θεαν εδωρεετο. Το των μηλων δενδρον μεν παρα τω του Ατλαντος ορει ην εν τινι κηπω, ον, ινα αυτα αρπαζοιντο υπ'ουδενος, εφυλασσε δρακων, ω εκατον μεν κεφαλαι ησαν, φοβερωτατος τοις ανθρωποις τε και τοις θεοις. Οτι δε ο δρακων ικανος ουκ εδοκεε τα μηλα φυλασσειν, η Ηρα εις τον κηπον και τρεις Νυμφας επεμπεν, της Νυκτος θυγατερας, Εσπεριδας καλουμενας, αι επωδαις χρωμεναι σκοτειναις φοβεραι μεν ησαν, προς δε τουτοις τα παντα σκοτω κρυπτουσαι ουκ ειων τα χρυσα μηλα απο των κοινων διαιρεεσθαι. Ο δε Ηρακλης εις τον κηπον αφικνεετο και μετα μακραν αναζητησιν τα χρυσα μηλα, βοηθεοντος αυτου του Ατλαντος, αφηρεετο και τω Ευρυσθει εκομιζεν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati