Αι μεν Αθηναι εν τη Αττικη εισιν. Οι των Αθηνων πολιται δοξαν και τιμην εχουσι ταις εργασιαις· οι μεν πολιται την γεωργιαν η (oppure, cong.) την εμποριαν η την αλιειαν η τας τεχνας επιτηδεουσιν οι δε στρατιωται ταις νικαις και ταις λειαις χαιρουσιν και πολλακις οι Αθηναιοι τοις στρατιωταις ευχαριστουσιν (= ευχαριστεουσιν) επι τη σωτηρια της χωρας. Αι δε των ποιητων ωδαι και αι των αθλητων νικαι τους νεανιας τερπουσιν οι δε και την των σοφιστων ομιλιαν στεργουσιν. Η δε Σπαρτη εν τη Λακωνικη εστιν. Οι Σπαρτιαται στρατιωται εισι και τη ανδρεια και τη καρτερια μαλιστα (moltissimo, avv.) ευδοκιμουσιν (= ευδοκιμεουσιν). Η γαρ των νομοθετων σοφια και η των πολιτων πειθαρχια τη Σπαρτη ευνομιαν και ασφαλειαν παρεχουσιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati