Η αρετη ευτυχιαν φερει και ευθυμιαν τικτει, η κακια δε και η ηδονη αιτια των λυπων εστι και εχθρας παρεχει· η μεν γαρ αρετη της δοξης και της τιμης, η δε ηδονη των της ψυχης επιθυμιων πηγη και αρχη εστιν. Διο φευγε την βιαν και την ανανδριαν, στεργε την ανδρειαν και την σωφροσυνην. Ετι δε η δικαιοσυνη την ψυχην κοσμεει, και εν ταις δυστυχιαις πολλακις ησυχιαν φερει, η αδικια και εν ταις ευτυχιαις ανιαν τη ψυχη παρεχει. Την μεν αρετην και την ευηθειαν και την ευσεβειαν η παιδεια παρεχει, η δ' απαιδευσια αλογιαν και πανουργιαν φυει. Ουκ εν τη ευγενεια, ουδε εν ταις ηδοναις, αλλ' εν τη αρετη και εν τη σωφροσυνη και εν τη της διαιτης αφελεια η ευδαιμονια και η της ψυχης ειρηνη εισιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati