Ηρα η των θεων δεσποινα εστιν. Αι νυμφαι τη Ηρα ευχας και θυσιας παρεχουσι και ελπιζουσι την ευνοιαν και την ωφελειαν της θεας. Ενιοτε ο της Ηρας γαμετης οργην παρεχει τη θεα· η δε πολλακις τιμωριαν λαμβανει. Η της Ηρας οργη βλαπτει και τον Αινειαν ο δε εκ της Τροιας φευγει και πλει (= πλεει) εν τη θαλασση, αλλα η θεα την θαλασσαν ταρασσει θυελλαις. Ουδε αι θεαι την της Ηρας οργην εκφευγουσιν η Αφροδιτη γαρ δια την μορφην τιμην εχει και η Ηρα την της Αφροδιτης δοξαν ου φερει. Αλλα ποτε η Ηρα την της Αφροδιτης ωφελειαν αιτει (= αιτεει)· τον γαμετην γαρ θελγειν εθελει. Τοτε (allora, avv.) η Αφροδιτη παρεχει τη Ηρα την ζωνην εν τη ζωνη γαρ ευμορφια, αγλαια και ηδονη εισιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati