Αι κοραι μεν την Αφροδιτην τιμωσι (= τιμαουσι)· συν τη θεα δ' αει αι Νυμφαι και αι Ωραι εισι και την Αφροδιτην ωδαις και χορειαις ευφραινουσιν. Τη της Αφροδιτης ενεργεια φιλια και γονη επι της γης και εν τη θαλασση αει εισιν η θεα γαρ χαραν και ηδονην παρεχει. Εν ταις θεαις αμιλλα περι (riguardo a, prep. con gen.) της ευμορφιας ποτε εστιν. Ο κριτης εν απορια εστιν η Ηρα και η Αθηνα παρεχουσι δωρεαν η μεν την επικρατειαν, η δε την σοφιαν. Η δε Αφροδιτη παρεχει την Ελενην την της Σπαρτης βασιλειαν· η δε γαρ διαφερει ευμορφια. Ο κριτης ουν την Ελενην προκρινει και τη Αφροδιτη την νικην απονεμει.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati