Τη φιλοσοφια τας της ψυχης μεριμνας θεραπευομεν και σεβομεν την θεαν της σωφροσυνης, οτι εν ταις μαχαις ετι η ανδρεια ανευ σωφροσυνης βλαβην, ουδεποτε δοξαν προσφερει. Η γλωσσα τουναντιον μεριμνων και συμφορων αιτια εστι. Εν ταις εορταις αδετε ευφροσυνη την ελευθεριαν της χωρας και ικετευετε πολλακις τας θεας και σεβετε φιλια, οτε αι μαχαι εμπιπτουσι εν τη χωρα και διαφθειρουσι την ευδαιμονιαν της διαιτης. Δειμαινετε τας εν θαλασση θυελλας και φευγετε την ατιμιαν των ηττων, η νικη μο­νον γαρ προσεχει αει δοξαν και αθανασιαν ουτως η μεν αρετη τιμην, η δε δειλια αι­σχυνην φερει. Πολλακις αι δεσποιναι κολαζουσι τας θεραπαινας, αλλα μεν ταις δεσποιναις λεγομεν «συγγνωμην ταις θεραπαιναις παρεχετε», δε ταις θεραπαιναις «ου τας δεσποινας ψευδετε, αλλα αει την αληθειαν λεγετε, τας μεν διαβολας φευγετε, την δε δικαιοσυνην θεραπευετε».


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati